01 november

Samenwerken en menselijk contact – Daar kan geen ICT tegenop!

Pierre van Grunsven gaat in gesprek met Anneke Bloemhoff over het recent verschenen rapport Trends in de vraag naar acute zorg in Acute Zorgregio Oost 2014-2018 en het artikel over ouderen in de acute zorgketen (link). Pierre is arts en medisch manager Ambulancezorg bij VRGZ. Anneke is onderzoeker bij AZO. Ze hebben het over de toekomst van acute zorg in de regio en wat dit kan betekenen voor de ambulancezorg.

 

Hoe kijk jij aan tegen de resultaten van dit onderzoek, Pierre?

We hebben te maken met een absolute toename van de bevolking. Ook het aantal ouderen neemt toe. Deze ouderen maken volgens het onderzoek meer gebruik van de acute zorg, dus dat zullen we op de een of andere manier moeten opvangen. Vooral tussen 2030 en 2040 wordt het pas echt schrikbarend. Dan neemt het aantal ouderen namelijk met tientallen procenten toe.

 

Hoe kunnen jullie er in de toekomst voor zorgen dat ambulancezorg de juiste zorg op het juiste moment blijft leveren?

Ambulancezorg is een breed pakket. Je denkt vaak aan gillende sirenes en situaties waarin iedere seconde telt. Maar een groot deel van de dag betreft het B-vervoer (niet spoed) of eerste hulp zonder vervoer. Wat we nu wel zien, is dat bijvoorbeeld 40% van de spoedritten van ambulances of rapid responders achteraf huisartsenzorg blijkt te zijn. Dat kan efficiënter.

 

Veertig procent? Dat is niet niks. Hoe komt dit cijfer zo hoog?

Je komt al snel uit bij de centralist. Die moet een triage binnen 2 minuten afronden en beslissen: stuur ik een ambulance of niet? Door die korte triage worden we al snel wat defensief en sturen we eigenlijk te snel een ambulance. Liever één ritje te veel dan één te weinig. Ook bellen mensen sneller 112, terwijl ze vroeger de huisarts belden. Allereerst door de campagne van een aantal jaar geleden ‘Bel 112, als elke seconde telt’. Daarnaast willen mensen tegenwoordig 24/7 geholpen te worden. Ook ontbreekt het aan informatie over de voorgeschiedenis van de patiënt.

 

Welke oplossingen zie jij hiervoor?
Meer ambulances is in ieder geval niet de oplossing. De oplossing is volgens mij het zorgcoördinatiecentrum. Hier werk je met één loket, kunnen we bij actuele informatie over patiënten en capaciteiten inzien. Zo sturen we de zorgketen van huisartsen aan. Het is een combinatie van onder andere huisartsenspoedzorg, acute wijkverpleegkundige zorg, ambulancezorg en acute GGZ.

 

Waarom is dit de oplossing?

Wanneer we straks in zorgcoördinatiecentra gaan werken, zit de ambulancecentralist naast de huisarts. Je kan dan met elkaar lezen en schrijven en kunt betere beslissingen nemen. De ambulances doen dan de ritten met ‘bloedspoed’. Heeft het minder haast? Dan kan daar een andere professional naar toe.

 

Welk andere kansen zie je nog?
Blijven innoveren. We willen bijvoorbeeld weten wat het effect is van een triage van 4 minuten in plaats van 2. En onderzoeken of die 15 minuten aanrijtijd nog een goede maatstaf is. We moeten meer kijken naar hoe effectief je bent en of je er was als het er écht toe deed.

 

Daarnaast zie je dat we werken aan manieren om in elkaars keuken te kijken, zoals bv. door onze ambulanceverpleegkundigen deels ook op de SEH te laten werken en vice versa. Dit leidt tot meer begrip en een betere samenwerking. Nieuwe banen als physician assistant of een verpleegkundig specialist zijn steeds meer gemeengoed. Dus ook hier geldt: niet méér huisartsen of ambulancemedewerkers. Functiedifferentiatie zorgt voor de juiste zorg op de juiste plek.

 

Zie je naast de menselijk kant ook nog kansen voor technologische ontwikkelingen

Digitale communicatie, daar ligt een grote kracht. Betere informatie-uitwisseling helpt om effectiever uit te rukken. Maar hierin lopen we behoorlijk achter bij het bedrijfsleven. Van de zomer was mijn bankpasje in het buitenland gestolen. Als ik dan zie hoe handig ik alles kan afhandelen via mijn app… indrukwekkend hoe dat werkt. Dat soort innovaties hebben wij ook nodig. Maar ik heb goede hoop! Beter samenwerken, dat is het belangrijkste! En samen gaat het ons lukken!