Weerbare zorg in de praktijk: hoe bereiden regionale zorgorganisaties zich voor?

Hoe ga je als zorgorganisatie om met een cyberaanval, langdurige stroomuitval of een verstoring in de levering van medische middelen? En is de noodstroomvoorziening ook berekend op langere onderbrekingen? Dit soort scenario’s zijn niet langer denkbeeldig. We leven in een tijd waarin dreigingen de continuïteit van (acute) zorg onder druk kunnen zetten. Van zorgorganisaties wordt verwacht dat zij hierop voorbereid zijn.

Binnen Acute Zorgregio Oost werken we hier samen aan, omdat verstoringen binnen één organisatie vaak directe impact hebben op de hele acute zorgketen. Tegelijkertijd werkt elke organisatie aan een eigen zorgcontinuïteitsplan. Hoe krijgt dat vorm in de praktijk? Wat doen organisaties concreet om voorbereid te zijn en wat kunnen we van elkaar leren? In dit artikel deelt Jacco Vis (veiligheidskundig adviseur) hoe Rijnstate zich voorbereidt en welke rol samenwerking in de regio daarin speelt.

“Door kennis uit te wisselen en krachten te bundelen kunnen we oplossingen zoeken die voor individuele zorgorganisaties niet haalbaar zijn.”

Hoe bereidt Rijnstate zich voor op situaties waarin de zorg onder druk komt te staan?  

“Binnen Rijnstate hebben we met Militaire Actie Rijnstate (MARS) een projectstructuur ingericht om Rijnstate weerbaarder te maken bij langdurige verstoringen. MARS haakt aan bij de regionale, ketenbrede samenwerking waarbij afspraken worden gemaakt over de opvang en spreiding van slachtoffers tijdens een militair conflict. De voorbereiding binnen Rijnstate gaat breder doordat we ook kijken naar de vraag hoe we ons personeel duurzaam inzetbaar houden wanneer zij langdurig moeten werken onder extreme omstandigheden en hoe we onszelf zolang mogelijk kunnen redden wanneer er een langdurige verstoring is van aanvoer van middelen of materialen of verstoring van nutsvoorzieningen.”

Wat is een tip of les uit jullie aanpak waar andere organisaties iets aan hebben?

“Een organisatie kan alleen weerbaar zijn wanneer de volledige organisatie zich daar verantwoordelijk voor voelt. Daarvoor is het noodzakelijk dat het bestuur het belang hiervan onderschrijft en zich er ook actief voor in wil zetten. Het opzetten van een projectstructuur zoals wij dat met MARS hebben gedaan helpt om de opdracht integraal aan te pakken. Een projectleider die met deze opdracht de organisatie ingaat heeft bestuurlijk commitment nodig om alle belanghebbenden mee te krijgen en de organisatie echt in beweging te zetten.”

Op welke manier helpt samenwerking in de regio jullie om beter voorbereid te zijn? Wat merk je daarvan in de praktijk?

“De zorgketen is slechts zo sterk als de zwakste schakel. Wanneer wij patiënten niet uit kunnen plaatsen kunnen wij zaken zelf nog zo goed geregeld hebben, maar dan zal ons capaciteit heel snel overvraagd worden. Dit geldt in de reguliere situatie, maar onder crisisomstandigheden des te meer. Verder zullen we, in ieder geval als ziekenhuizen, met min of meer dezelfde knelpunten geconfronteerd worden. Door onderling kennis uit te wisselen hoeven we niet allemaal het wiel zelf uit te vinden en door krachten te bundelen kunnen we oplossingen zoeken die voor individuele zorgorganisaties niet haalbaar zijn.”

Wil je ook laten zien hoe jouw organisatie werkt aan weerbare zorg?

We zijn op zoek naar goede voorbeelden uit de regio. Deel jouw aanpak, ervaring of praktische les en inspireer andere organisaties. Neem contact met ons op via info@azo.nl.